Stel dat ik bang ben dat een vliegtuig neerstort. Ik kan toch niet echt een vliegtuigcrash meemaken...
Dit is een heel veelgestelde vraag. Veel mensen denken juist hierom dat hun gedachten of zorgen niet geschikt zijn voor exposure. Exposure gaat in feite over jezelf blootstellen aan de mogelijkheid van iets, niet aan het ding zelf. Onthoud dat een fobie betekent dat de angstreactie niet in verhouding staat tot het gevaar van een situatie. Bij angst voor een vliegtuigcrash zou het dus nooit zinvol zijn om een crash mee te maken, want dan zou de angstreactie juist in verhouding zijn. Maar als je de dingen die je in het leven wilt doen, zoals reizen, familie zien of op vakantie gaan, niet kunt doen en de angst je tegenhoudt, dan staat die angst niet in verhouding. Exposure draait om het verwerken van de angst die de gedachte aan een crash oproept, en de hersenen de kans geven zich opnieuw te bedraden, zodat ze uiteindelijk geen sterke angstreactie meer geven.
Deze antwoorden komen van mensen met dezelfde angsten, die werken met exposuretherapie die al duizenden mensen heeft geholpen hun volgende stap te zetten. Bekijk hun successen en voeg die van jou toe.